Bez Niego nie byłoby szczęścia w duszy ani uśmiechu szczerego na ustach. Byłoby niebo nad ziemią, ale takie beznadziejne i takie dalekie, a biedny wygnaniec morzyłby się ciągle jego pragnieniem, bez możności zaspokojenia głodu nieba w sobie.
Bez tego Maleńkiego, życie, które jest szczęściem, byłoby największym nieszczęściem. A ziemia, nie tylko chwilowym wygnaniem, ale cmentarzem, po którym chodzą żywe trupy.
Jezus Emmanuel – Bóg z nami – i dla nas. Łączy nas z Ojcem naszym w niebie, przez Niego wołamy z ufnością: Abba, Ojcze! Już nie jako wygnańcy z raju lub jak wyzute z ojcowizny sieroty, lecz jako dzieci i współwłaściciele Królestwa, którego Jezus jest Dziedzicem.
Myśl, wola, czyn – wszystko w Imię Jezusa! Gdy wiara twoja chwieje się, jak łódka na falach wzburzonego morza, gdy chmury zwątpienia przesłoniły ci niebo – wołaj z pokorą: Jezu, przymnóż mi wiary!
O Boskie Dziecię, błogosław nam, uświęcaj nas, jednocz nas z Sobą i w Twym Bożym dziecięctwie daj żyć i umierać. Amen.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
