✕

Wskazania świętego Rafała Kalinowskiego dotyczące modlitwy

24 listopada, 2016

Wpływ środowisk życia na duchowość świętego Rafała Kalinowskiego

25 listopada, 2016

Świętość jako owoc cnót teologalnych w życiu duchowym świętego Rafała Kalinowskiego

o. Stanisław Fudala OCD



Życie religijne człowieka wyraża się przede wszystkim w aktach kultu, takich jak: modlitwa, życie sakramentalne, celebracje liturgiczne. Jednak duszą tegoż życia są cnoty teologalne, które otwierają serce człowieka na Boga i jednoczą go z Nim. One ożywiają i inspirują życie religijne oraz tworzą dla niego zasady fundamentalne. Zasadniczym celem cnót teologalnych jest uzdolnienie człowieka do prowadzenia zbawczego dialogu z Bogiem. Poprzez wiarę, nadzieję i miłość, człowiek staje się zdolny do rozumienia zbawczego Słowa Boga, do przyjęcia Go w swoim sercu i do odpowiedzi. Być chrześcijaninem oznacza wierzyć, że człowiek nie zamyka się w granicach widzialnego i dotykalnego świata, ale że istnieje Bóg, który w tym świecie powołał go w Jezusie Chrystusie, by dzielił Jego życie. Chrześcijanin ma nadzieję, że obietnica pełnego udziału w życiu Bożym zostanie urzeczywistniona i że człowiek będzie mógł w zmartwychwstałym ciele cieszyć się nią przez całą wieczność.

Historia każdego człowieka jest czymś wyjątkowym, zarówno w wymiarze doczesnym – ziemskim jak i nadprzyrodzonym – wiecznym. Bóg bowiem każdego człowieka stwarza, obdarowuje i powołuje zawsze w niepowtarzalny sposób. Także postawa człowieka wobec Boga jest jedyna w swoim rodzaju. Każdy człowiek w inny sposób rozumie i przeżywa świętość. Jak zatem rozumiał świętość jako owoc cnót teologalnych święty Rafał Kalinowski?

Sam nie był teologiem ex professo, więc trudno się spodziewać odnalezienia w jego pismach gotowych definicji. Równocześnie jednak wielokrotnie podejmuje w nich ten temat i w sposób bezpośredni lub pośredni w jakiejś mierze ujawnia rozumienie świętości.

Zostanie zatem podjęta próba ukazania rozumienia i przeżywania przez św. Rafała świętości w perspektywie cnót teologalnych ze szczególnym uwzględnieniem cnoty miłości, która – jego zdaniem – odgrywa kluczową rolę w dążeniu do świętości. Najpierw zostanie zaprezentowana wiara jako zbawczy dialog Boga z człowiekiem, następnie nadzieja jako zawierzenie Opatrzności oraz miłość jako dar Osoby dla osoby.

Zobacz podobne wpisy

20 listopada, 2024

Kierownictwo duchowe w życiu i posłudze świętego Rafała Kalinowskiego

Wśród nich spotykamy zakonników i zakonnice różnych zgromadzeń. Przede wszystkim widzimy tutaj Brata Alberta Chmielowskiego, który szukał rady u o. Rafała w swoich wewnętrznych przeżyciach oraz w sprawach związanych z zakładaniem zgromadzeń braci albertynów i sióstr albertynek.
17 listopada, 2024

Duchowa droga świętego Rafała Kalinowskiego

Poświęcenie całego swego życia Bogu na całopalną ofiarę stanowi z jednej strony uwieńczenie jego duchowej drogi, ale z drugiej światło i siłę do miłości bliźniego. Wstąpienie do Karmelu oznacza niewątpliwie wyraz całkowitej przynależności do Boga, ale jego oddania się Bogu nie należy zacieśniać tylko do okresu życia w Karmelu. Jak on osobiście rozumiał całkowite poświęcenie się Bogu? Mówi o tym m.in. w jednej z konferencji do (...)
16 listopada, 2024

Rozumienie i umiłowanie Kościoła w pismach świętego Rafała Kalinowskiego

Powyższe treści wzmocnione zostały przez św. Rafała poprzez wizję Kościoła jako apokaliptycznej świątyni, jako zgromadzenia wiernych nie w budynku z cegły lub drzewa, lecz jako przybytek Boży, przed stolicą Pana Jezusa, który przyjdzie sądzić żywych i umarłych.