Wielka Nowenna do Świętego Józefa – Dzień 7

Rozważanie dostępne również w wersji audio:

 Z wypracowania szkolnego św.Teresy od Dzieciątka Jezus:

„Święty Józefie! Kto odważy się głosić Twoją chwałę?
Kto będzie mógł opowiedzieć o Twoim życiu i zasługach?
Ewangelia mówiąca o świętym Józefie mówi tylko jedno: był on człowiekiem sprawiedliwym i bojącym się Boga.
Jezus chciał zarzucić tajemniczą zasłonę na życie tego, którego nazywał ojcem, aby czyny św. Józefa były tylko dla Niego samego.
Ale przez tę zasłonę, Jezus wciąż pozwala nam dostrzec niektóre cechy wielkości duszy św. Józefa.
Święty Józef zawsze odpowiadał na Bożą łaskę i nigdy nie było mu zbyt trudno wykonać wolę Bożą.
Jakiż przykład wierności daje nam święty Józef!
Gdy tylko Anioł powiedział mu, żeby uciekał z Jezusem i Maryją, wstaje i wychodzi.
Jego życie jest pełne takich czynów, zawsze posłuszny Bożemu upodobaniu."

Rozważmy wraz ze św. Teresą cnotę posłuszeństwa, biorąc za wzór św. Józefa! Święta Teresa z Avila pozwoliła nam już zrozumieć, że Józef jest wzorem życia wewnętrznego, człowiekiem kontemplacyjnym, słuchającym Boga. Z tego wynika również jego wielka zdolność do posłuszeństwa: kto zdecyduje się uczynić swoje życie nieustanną adoracją Pana, nieustannym słuchaniem, będzie również gotów wypełnić to, o co sam Bóg prosi, do czego inspiruje i co radzi zrobić.

U św. Józefa ta godna podziwu cnota posłuszeństwa przejawia się w sposób, który nie jest nowy na kartach Biblii, to znaczy przez „sen”, w którym to Anioł Pański mówi, co on ma zrobić, aby wypełnić swoją rolę opiekuna Świętej Rodziny w określonych okolicznościach. Możemy jednak sobie wyobrazić, że w codziennym życiu św. Józef miał okazję wielokrotnie „słuchać natchnień Ducha Świętego i na nich się opierać, aby lepiej kierować życiem swojej rodziny”. To posłuszeństwo jest więc owocem głębokiej pokory, w której człowiek rozpoznaje „nic” swojej osoby i „wszystko” Boga, a zatem akceptuje potrzebę podążania za Jego głosem, tak dla własnego dobra jak i dla dobra tych, którzy są mu zawierzeni.

Św. Józef jest cudownie piękny. Jest jak najdoskonalsza miniatura: wszystko w nim jest doskonałością łaski i niczym najbardziej harmonijna harfa wznosi godne podziwu dźwięki ku Trójcy Przenajświętszej, która tak bardzo się nim cieszy. Od św. Józefa dowiadujemy się, jak bardzo podoba się Panu uniżenie Jego stworzenia. To właśnie przez to uniżenie człowieka Bóg dokona wielkich rzeczy.

Dlatego prośmy św. Józefa, aby pokazał nam drogi prawdziwej pokory, abyśmy adorowali, chwalili i podążali za głosem Pana, który przemawia do nas na tak wiele różnych sposobów w ciągu naszego życia!

Autor nieznany
Tłum. o. Andrzej M. Cekiera OCD