Symbole Teresy: Promień padający na kryształ

Raz, po Komunii, zostało mi objawione, jak Ojciec przyjmuje we wnętrzu duszy naszej ofiarę Najświętszego Ciała Chrystusowego. O ile pojęłam i widziałam, są tu obecne te Osoby Boskie, i niewypowiedzianie przyjemną jest Ojcu ta ofiara Jego Syna, i cieszy się Nim, i rozkosz swoją ma w Nim tu na ziemi, bo nie tylko Człowieczeństwo naonczas mieszka z nami w duszy naszej, jeno Bóstwo Jego. Dlatego ta ofiara tak Mu jest przyjemna i miła, i dla niej takie nam wielkie czyni łaski. W niej nie jaśnieje, tak jak jaśnieje w krysztale. Wielkie tajemnice dzieją się w duszy człowieka, gdy przyjmuje Komunię.

(SD 57)

To nie studia teologiczne, nie uczone mądre książki pozwalają nam wniknąć w niepojęte sprawy Boże i ich doświadczyć tych niewypowiedzianych dla ludzkiego języka wielkich tajemnic. Nie może być chyba większej tajemnicy, jak ta, gdy w małej białej okruszynie konsekrowanego chleba w komunii świętej sam Jezus Chrystus Zbawiciel wstępuje do duszy człowieka. Tam tę ofiarę przyjmuje, niejako odbiera sama Trójca Święta. Bóg Ojciec z radością przyjmuje tę ofiarę Swojego Syna. Cieszy się Nim i nami, o ile godnie to czynimy. Znamienny jest tutaj fakt, że tej łaski, jak wielu innych łask mistycznych doświadczyła św. Teresa po komunii Świętej, bo to Jezus w swoim człowieczeństwie i bóstwie jest w nas sprawcą i źródłem wszelkiej świętości i uświęcenia. To święci i mistycy najwięcej mogą powiedzieć i powiedzieli o Bogu, o Jego niepojętych tajemnicach, powiedzieli rzeczy, które nie śniły się nawet filozofom. Mówiąc o swoim doświadczeniu św. Teresa, uzmysławia innym absurdalność twierdzeń protestantów, podważających sakramentalną obecność Chrystusa, czy sens Komunii Świętej. Święta również przestrzega przed niegodnym przyjmowaniem Komunii. Jak to bardzo musi obrażać, ranić samego Boga, skoro musi zstępować do duszy zabrudzonej grzechem?

br. Tomasz Kozioł OCD

fot.unsplash.com