Elżbieta urodziła się 18 lipca 1880 r. w obozie wojskowym we wsi Avor, gdzie stacjonował oddział kapitana Franciszka Józefa Catez, jej ojca. Cztery dni później została ochrzczona. W roku 1901 wstąpiła do klasztoru karmelitanek bosych w Dijon. Wśród cierpień wewnętrznych i chorób żyła „ku chwale majestatu” Trójcy Świętej obecnej w jej duszy. W tajemnicy zamieszkiwania Boga w duszy znalazła swoje „niebo na ziemi” i w ten sposób przeżywała swe posłannictwo w Kościele. Do ojczyzny „światła, miłości i życia” odeszła 9 listopada 1906 roku, w wieku dwudziestu sześciu lat. Beatyfikował ją papież Jan Paweł II w roku 1984. Kanonizował papież Franciszek 16 października 2016 r.