24 marca
2025-03-2325 marca
2025-03-24
Podczas Mszy widziała ogrodnika, który trzymał gałęzie w ręku, oczyszczał je, odcinał suche, które upadały na ziemię; bardzo mało dobrych liści pozostawało w Jego ręku. Ogrodnik mówił jej: „Kochasz Mnie, chcesz uczynić Mi trochę miejsca w sercu?” – „Nie, nie, ja chcę kochać tylko Jezusa”. „Ogrodnik powiedział mi nadto, abym zobaczyła tego złego, który przygotowuje mi wojnę, kopie doły, aby w nie wpadli dobrzy. Powiedziałam mu: «Robisz te doły dla dobrych, ale one posłużą dla wszystkich Twoich, a ja wezmę wszystkich dobrych do swojego ogrodu». Powiedział mi jeszcze: «Mój Ojciec nie jest kochany». Odpowiedziałam Mu: «Mówisz ciągle o swoim Ojcu, któż Go zna, Twojego Ojca? Nie mamy innego Ojca jak tylko tego, który jest w niebie, to On powinien być kochany!»
Może wydawać się dziwne, że podczas mszy, gdzie niebo łączy się z ziemią, Świętej został ukazany przeciwnik Boga. Być może zdarzyło się to dlatego, że aby przyjąć tak trudną prawdę, człowiek musi być obdarzony mocą z wysoka. Jeszcze bardziej przerażająca może być prawda o tym, jak wielu ludzi wpada w zastawione przez złego sidła, jak wielu daje się zwieść. Pocieszającym nas fakt, że boski Ogrodnik nigdy nie zaprzestaje pracy nad naszym oczyszczeniem i uświęceniem. Nie cieszy jednak, że po oczyszczeniu tak mało zostaje tego, co dobre i szlachetne. Nie należy popadać w zbytni pesymizm. Trzeba umieć podziękować Bogu nawet za tę odrobinę dobra, które w nas znalazł, ufając jedynie Jego dobroci, miłosierdziu i mocy, że znalazłszy w nas tak mało bezinteresownej miłości, będzie w stanie wznieść przepiękną budowlę naszego życia. Podobnie jak z najmniejszego ziarnka wyrasta olbrzymie drzewo, a odrobina kwasu potrafi zakwasić całe ciasto, tak my, pomimo swej jałowości, przy Bożej i ludzkiej pomocy będziemy mogli wyhodować na glebie naszego serca roślinę wiecznie zieloną, rodzącą świeże, nadające się do spożycia owoce.
Odeszli do Boga w Karmelu
1988 † br. Ludwik od Dzieciątka Jezus (Sikora)
2015 † o. Oleg od Trójcy Świętej (Kondratiuk)
