1-2 grudnia | Peregrynacja u karmelitów bosych w Zawoi [zapowiedź]
30 listopada, 2025
Leon XIV odwiedził karmelitanki bose z Harissy w Libanie
1 grudnia, 2025
REKOLEKCJE ONLINE – ADWENT 2025
ze św. Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego
„Mariam, czyli droga ubogich Pana”
Od oczekiwania do pokoju – wędrować z Mariam
WPROWADZENIE
1) Trzy przyjścia – jedna nadzieja
Czas Adwentu jest okresem, który Kościół nam daje, aby obudzić w nas oczekiwanie na przyjście Pana.
Słowo „Adwent” znaczy oczekiwanie. Ale o jakie przyjście chodzi?
- to, które już się dokonało – gdy narodził się Jezus Chrystus, aby objawić nam miłość Boga, stając się jednym z nas i czyniąc nas dziećmi Bożymi;
- o to, które dokonuje się dziś, w nas, jeśli potrafimy rozpoznać Jego obecność w codzienności naszego życia;
- oraz o to ostatnie, przyjście Pana w chwale na końcu czasów, które będzie początkiem nowego świata – świata miłości, sprawiedliwości i pokoju, wolnego od zła, lęku i śmierci, przemienionego w Bogu, w którym każdy odkryje swoje jedyne miejsce jako dziecko Ojca w Jezusie.
Pokój Boży, o którym mówią teksty proroka Izajasza, mamy przyjąć w sobie już teraz i pozwolić, by promieniował wokół nas w codziennym życiu – jako świadectwo tego nowego świata. Jest to obecność Miłości Boga Trójjedynego w nas. Dlatego pedagogia Kościoła, poprzez czytania adwentowe, łączy ze sobą te trzy przyjścia – trzy „adwenty” Pana.
U progu tych rekolekcji warto zadać sobie pytanie: Na co naprawdę czekam?
Czy moje oczekiwanie jest niespokojne – naznaczone politycznymi konfliktami, trudnościami gospodarczymi i społecznymi?
Czy jest to oczekiwanie obciążone codziennymi troskami, relacjami, ranami i lękami?
A może to oczekiwanie przeniknięte innym spojrzeniem – spojrzeniem wiary, nadziei i miłości, które nie zatrzymuje się na tym, co przemija, ale dostrzega to, co trwa, oświecone światłem Boga?
2) Święta Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego – mała siostra na nasze czasy
W tym roku towarzyszyć nam będzie święta Maria od Jezusa Ukrzyżowanego (Mariam) – mniszka karmelitanka urodzona w Ziemi Jezusa. Dziesięć lat temu, 17 maja 2015 roku, została kanonizowana przez papieża Franciszka. Całe jej życie jest Słowem Boga.
Przesłanie, które nam pozostawia, ma charakter niezwykle obrazowy – przypomina język Biblii.
Mariam uczy nas, jak pozwolić się kochać Jezusowi i prowadzić Duchowi Świętemu w świecie, w którym znikają punkty odniesienia i sensu, a na ich miejscu pojawia się poczucie niepewności.
Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego była kobietą Wschodu, a jej świętość wymyka się wszelkim kategoriom – ponieważ łączyła w sobie pozornie sprzeczne rzeczywistości: ubóstwo i pokorę z niezwykłymi doświadczeniami mistycznymi. Te przeciwieństwa były w niej zjednoczone w sercu całkowicie oddanym miłości Boga, posłusznym Jego woli, czystym i przejrzystym na łaskę, otwartym na działanie Ducha, który stopniowo upodabniał ją do Jezusa Ukrzyżowanego, którego imię nosiła.
Święty Jan Paweł II o Mariam
Papież Jan Paweł II przedstawił wspaniale jej znaczenie dla naszych czasów:
„Mariam jest owocem tej Ziemi Świętej. Wszystko w niej mówi nam o Jezusie. Przede wszystkim miejsca, w których żyła: Nazaret, gdzie się urodziła, Betlejem, gdzie złożyła ofiarę z siebie, i Góra Karmel – symbol życia zakonnego, która stała się tłem jej powołania. Ale najbardziej przybliża nas do Kalwarii, bo całe życie nosiła w sobie krzyż Jezusa, wybierając imię Ukrzyżowanego.
W niej błogosławieństwa ewangeliczne znajdują swoje spełnienie. Patrząc na nią, zdaje się słyszeć Jezusa mówiącego: błogosławieni ubodzy, błogosławieni pokorni, błogosławieni, którzy służą, błogosławieni, którzy czynią pokój, błogosławieni prześladowani. Całe jej życie promieniuje niezwykłą zażyłością z Bogiem, braterską miłością do innych, radością – znakami prawdziwie ewangelicznymi.
Siostra Maria od Jezusa Ukrzyżowanego była też córką Kościoła w pełnym tego słowa znaczeniu. Ukazuje różne oblicza Kościoła: Kościół grecko-melchicki, w którym została ochrzczona i wychowana, oraz Kościół łaciński, w którym żyła swoim powołaniem karmelitańskim. Poza swoją ojczyzną włączała się w życie wspólnot chrześcijańskich Libanu, Egiptu, Francji i Indii. Dzieliła misyjny zapał Kościoła, jego pragnienie jedności, przywiązanie do pasterzy, a szczególnie do papieża Piusa IX. Choć sama często doświadczała cierpienia ze strony ludzi i wydarzeń, nie przestawała siać pokoju, jednoczyć serca.
Chciała być „małą siostrą wszystkich”. Jakże cenny jest jej przykład w dzisiejszym świecie, rozdartym i podzielonym, pogrążonym w niesprawiedliwości i nienawiści, zapominającym o prawie każdego człowieka do godnego i spokojnego życia.”
(Z przemówienia św. Jana Pawła II, 14 listopada 1983 r., do pielgrzymów z Ziemi Świętej, Jordanii i Libanu z okazji beatyfikacji siostry Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego.)
W homilii beatyfikacyjnej z 13 listopada 1983 r. papież dodał:
„Jak czytamy w dekrecie beatyfikacyjnym: Pokorna służebnica Chrystusa, Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, należąca przez pochodzenie, obrządek, powołanie i pielgrzymowanie do narodów Wschodu – i w pewnym sensie je reprezentująca – jest darem złożonym Kościołowi powszechnemu przez tych, którzy, w smutnych warunkach walk i rozlewu krwi, zwracają się dziś ze szczególną ufnością do jej braterskiego wstawiennictwa, w nadziei, że dzięki modlitwom tej służebnicy Bożej zostaną przywrócone pokój i zgoda na tych ziemiach, gdzie Słowo stało się ciałem (J 1,14), Ten, który sam jest naszym pokojem.
Dziś bardziej niż kiedykolwiek grożące nam niebezpieczeństwa wzywają nas, by uczynić z miłości i braterstwa podstawową zasadę życia społecznego i międzynarodowego – w duchu pojednania i przebaczenia, idąc za przykładem błogosławionej Marii od Jezusa Ukrzyżowanego. Niech ten nowy styl życia przyniesie pokój oparty nie na strachu, lecz na wzajemnym zaufaniu.”
3) Zarys biograficzny
Mariam Baouardy urodziła się 5 stycznia 1846 roku w Abellin, w Górnej Galilei, w ubogiej, głęboko wierzącej rodzinie chrześcijańskiej obrządku wschodniego. Po utracie dwunastu synów w dzieciństwie jej rodzice wyprosili narodziny Mariam podczas pielgrzymki do Betlejem. Dwa lata później urodził się jej brat Boulos, lecz gdy Mariam miała trzy lata, oboje rodzice zmarli. Dziewczynka została powierzona opiece stryja, który później przeniósł się do Aleksandrii.
Od najmłodszych lat odznaczała się głęboką duchową wrażliwością i pragnieniem całkowitego oddania serca Bogu. Nie mając jeszcze trzynastu lat, odmówiła małżeństwa, które planował jej wuj, bo chciała poświęcić życie Chrystusowi. Za tę decyzję została przez niego surowo ukarana.
Udała się wtedy po pomoc do dawnego sługi wuja, który zaproponował jej przejście na islam. Gdy odmówiła, wyznając wiarę w Chrystusa, poderżnął jej gardło i zostawił ją w ciemnej uliczce. Mariam odzyskała przytomność w grocie, gdzie opiekowała się nią kobieta ubrana na niebiesko – później rozpoznała w niej Najświętszą Maryję Pannę. Matka Boża zaprowadziła ją do kościoła i tam zostawiła. Od tego momentu Mariam pracowała jako służąca w rodzinach w Aleksandrii, Jerozolimie, Bejrucie, a potem w Marsylii. Tam, w 1865 roku, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Józefa od Objawienia. Już wówczas zaczęły się objawiać jej dary mistyczne: wizje, ekstazy, stygmaty i proroctwa.
Po dwóch latach nowicjatu nie została dopuszczona do ślubów.
W czerwcu 1867 roku dołączyła do karmelu w Pau jako siostra konwerska, przyjmując imię Maria od Jezusa Ukrzyżowanego. Cicha i pokorna, oddawała się pracom domowym, żyjąc głębokim życiem duchowym. W 1870 roku udała się do Indii, by założyć klasztor karmelitański w Mangalore. Tam w 1871 roku złożyła śluby zakonne, jednak z powodu niezrozumienia jej doświadczeń mistycznych została wkrótce odwołana do Pau. Powróciła tam w 1872 roku i została przyjęta z wielką miłością.
W 1875 roku, po licznych przeszkodach, założyła klasztor karmelitański w Betlejem. Z pomocą znajomości arabskiego sama wskazała miejsce i opracowała plany budowy. Przyczyniła się również do zakupu ziemi pod przyszły klasztor w Nazarecie. Podczas pracy na budowie, niosąc wodę robotnikom, upadła, doznając ciężkiego urazu. Zakażenie doprowadziło do jej śmierci 26 sierpnia 1878 roku.
Jej życie, naznaczone pokorą, służbą i doświadczeniem mistycznym, uczyniło z niej świadka niewidzialnego świata wiary.
Program rekolekcji
Święta Mariam od Jezusa Ukrzyżowanego poprowadzi nas ku radości Bożego Narodzenia w pięciu etapach:
- I niedziela Adwentu: Przyjdźcie i czuwajcie
- II niedziela: Mariam i Duch Święty
- III niedziela: Przyjąć radość Boga
- IV niedziela: Z Maryją i Józefem…
- Boże Narodzenie: Modlitwa o pokój
o. Didier Maury, OCD (Avon)
