2 lipca

Po co żyjemy na ziemi? Po to, by zjednoczyć się z Bogiem. Jeśli zatracimy się na wieczność, nasze życie nie miałoby najmniejszego sensu. Oczywiście, moglibyśmy dużo robić, a tym, którzy patrzą na nas z zewnątrz, mogłoby się wydawać, że są to dobre rzeczy, za które, być może, jesteśmy nawet podziwiani. Gdy jednak staniemy z tym w świetle Bożej miłości, odczujemy nie radość i dumę, ale wstyd z powodu zmarnowanego czasu, talentów i możliwości. To nie świat jest brutalny i nie daje nam szans na uświęcenie, to nie inni ludzie są okrutni i odciągają nas od prostej drogi do świętości. Ewangelia obowiązuje wszystkich, zawsze i wszędzie, bo wszyscy przeznaczeni są przez Boga do zbawienia. Dojdziemy do świętości, jeśli będziemy naśladować Jezusa Chrystusa, jeśli On będzie dla nas wzorem postępowania, jeśli przejmiemy Jego sposób myślenia, działania i heroicznej miłości. On zaprasza niektórych do bardziej radykalnego pójścia za Nim i naśladowania Jego życia. Pragnie, by opuścili swoją ziemię rodzinną, bliskich i cały ten świat, by odtąd żyć już tylko dla Niego i z Nim. Nie robi tego, by nas unieszczęśliwić. Wprost przeciwnie. On, który nas stworzył, wie najlepiej, co dal nas najlepsze, gdzie jest ta przygotowana tylko dla nas droga zbawienia i uświęcenia. Nie pozwólmy, by czekał, ale wielkodusznie idźmy tam, gdzie chce nas posłać. Tam będziemy naprawdę szczęśliwi.