21 marca

Często powtarzamy ten slogan, że życie jest podróżą, że nie jesteśmy tutaj na stałe. Ziemia nie jest naszą ojczyzną, bo nie mamy tutaj stałego miejsca. Jednak nasze życie i postępowanie często temu przeczą. Żyjemy tak, jakbyśmy nigdy ziemi nie mieli opuścić. Chcemy się na niej urządzić jak najlepiej i najlepiej na zawsze. To pragnienie dodatkowo podsycają reklamy i promowany w mediach konsumpcyjny styl życia. Jednak pędzącego nieubłaganie czasu, nie da się zatrzymać. Z każdą chwilą jesteśmy bliżej kresu naszej ziemskiej wędrówki. Chcąc nie chcąc musimy to uznać i się z tym zmierzyć. Zaprzeczanie temu i kurczowe trzymanie się życia ziemskiego nic nie da. Sprawi jedynie, że ten najważniejszy moment w naszym życiu, może nas zaskoczyć i zastanie nas nieprzygotowanych, co może okazać się dla nas zgubne. To dziwne, że z taką determinacją zabiegamy o ten nasz ziemski dom, urządzamy tak, byśmy czuli się w nim jak najwygodniej, wiedząc jednocześnie, że będziemy mieszkać w nim jakiś czas. Natomiast o tym, w którym mamy spędzić wieczność nie myślimy w ogóle, nie tęsknimy za nim, a przecież w nim czeka na nas ktoś, kto nas kocha i ci, którzy odeszli z tego świata przed nami.