Dwójkami do nieba (Smak Karmelu | Karmelitańskie historie #10)
18 października, 2025
„Nadzieja jest duszą modlitwy” – rocznica śmierci sł. B. Anzelma Gądka
19 października, 2025
Dwa tygodnie po złożeniu uroczystej profesji czterej karmelici bosi: br. Bartosz Szpara, br. Piotr Krzyżowski, br. Paweł Olszowy oraz br. Michał Wąsik przyjęli święcenia diakonatu.
Uroczystość święceń odbyła się w sobotę 18 października 2025 r. w kościele karmelitów bosych przy ul. Rakowickiej w Krakowie. Mszy św. przewodniczył bp Robert Chrząszcz z Krakowa.
W homilii wyszedł od słów Jezusa skierowanych do apostołów: „Nie wyście mnie wybrali, ale Ja was wybrałem”. Odpowiedź: „Oto ja, poślij mnie” jest zarazem wyznaniem wiary w Chrystusa i Jego wezwanie do oddania siebie. Źródłem takiej decyzji jest doświadczenie miłości, które rodzi chęć dzielenia się z innymi tym, co stało się moim udziałem. Wybór tej drogi, podobnie jak małżeństwo, wiąże się z „opuszczeniem ojca i matki”. Jezus obiecuje jednak tym, którzy idą za Nim, że otrzymają stokroć więcej. Bóg nie potrzebuje naszych usług, ale zdecydował się nas potrzebować – to esencja diakonatu. Swoistym podręcznikiem formacyjnym dla diakonów może być nowa adhortacja „Dilexi te”. To właśnie diakon Wawrzyniec stwierdził wobec prześladowców, że najcenniejszym skarbem Kościoła są ubodzy. Leon XIV wskazuje, że świat potrzebuje dziś Kościoła, który nie stawia granic miłości. I właśnie takich diakonów potrzebujemy.
Uroczystość zgromadziła nie tylko karmelitów bosych, ale także rodziny nowych diakonów, znajomych księży, a także członków Świeckiego Zakonu oraz naszych grup duszpasterskich.
Na zakończenie Eucharystii życzenia złożył również o. Prowincjał Tadeusz Florek. Przypominając historię założenia przez św. Teresę od Jezusa pierwszego klasztoru Reformy, życzył nowym diakonom, by byli tak jak ona zjednoczeni z Bogiem i gotowi do działania dla dobra Kościoła.
Świętowanie zakończyło się wspólnym obiadem w klasztornym refektarzu.
