Z cyklu „Papieże i św. Teresa”: św. Jan XXIII
2017-09-20
Duch dobry rodzi się tylko z Ducha Bożego
2017-09-20
Treści rozważań w oparciu o
„Akt ofiarowania się Miłości Miłosiernej” napisany przez św. Teresę od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza w 1895 r.
Wstęp
Pragnę wypełniać doskonale Twoją wolę i osiągnąć ten stopień chwały, który przygotowałeś mi w swoim królestwie, jednym słowem, pragnę być świętą; czuję jednak moją słabość i proszę Cię, o mój Boże! Ty sam bądź moją Świętością.
Te słowa z Aktu ofiarowania się Miłości Miłosiernej stanowią streszczenie drogi do świętości świętej Teresy z Lisieux. Drogi, której tak długo szukała i którą znalazła nie gdzie indziej, jak w Piśmie Świętym, w Słowie, które kieruje do każdego z nas Miłosierny Bóg. Wymaga On jedynie od swoich dzieci bezgranicznego zaufania, powierzenia się Mu. To jedyne wymaganie z Jego strony, byśmy byli niczym dzieci i pozwolili się Bogu wziąć na ręce i ponieść tam, gdzie On zechce, ufni w Jego miłującą obecność i wsparcie. Prośmy w tej nowennie Świętą Teresę z Lisieux, byśmy nie bali się wejść na tę drogę, a wszedłszy, już nigdy z niej z niej próbowali zejść.
Zakończenie
Pragnąc, aby całe moje życie było aktem doskonałej Miłości, poświęcam siebie na ofiarę całopalną Twojej Miłosiernej Miłości, błagając, byś mnie wyniszczał nieustannie, przelewając w mą duszę strumienie nieskończonej czułości, ukryte w Tobie, bym w ten sposób, o mój Boże, stała się Męczennicą Twej Miłości!
Św. Teresa z Lisieux wiedziała, że stanie się na powrót dzieckiem, wytrwanie na drodze dziecięctwa duchowego to ciężka, mozolna, wytrwała praca nad sobą, nad ciągle buntującą się zranioną przez grzech naturą ludzką, własną słabością, egoizmem, pychą. Jednak pokazała to na własnym przykładzie, że ta praca z pomocą łaski Bożej, której trzeba się bez zastrzeżeń powierzyć, będzie uwieńczona sukcesem – sukcesem, któremu na imię świętość.
opracował: br. Tomasz Kozioł OCD
