Papieska modlitwa za Ojczyznę

Dziś przywołajmy kilka wyrywkowych cytatów z nauczania Ojca Świętego, dotyczącego modlitwy, a skierowanego do nas, papieskich rodaków. Nie komentuję ich, ale tylko przytaczam. Każdy komentarz, chociażby najlepszy, mógłby tylko pomniejszyć ich znaczenie. Papież modlił się za Polskę, swoją Ojczyznę i prosił nas, abyśmy czynili podobnie.

Już podczas pierwszej pielgrzymki apostolskiej do Polski, przemawiając w Belwederze do władz polskich, na czele z Edwardem Gierkiem, pierwszym sekretarzem PZPR, Ojciec Święty powiedział: „Pozwólcie, Szanowni Panowie, że będę to dobro [Polski] nadal uważał za moje dobro, że będę tak samo głęboko odczuwał mój udział w nim, jakbym nadal mieszkał na tej Ziemi i był obywatelem tego Państwa. I z taką samą też – a może nawet jeszcze powiększoną przez oddalenie silą – będę odczuwał nadal odczuwał wszystko to, co mogłoby Polsce zagrażać, szkodzić, przynosić jej ujmę, co mogły oznaczać zastój czy załamanie. Pozwólcie, że nadal będę tak odczuwał, tak myślał, tak życzył, o to się modlił” (Jan Paweł II na Polskiej Ziemi, Editrice Vaticana 1979, s. 23-24). Podczas pierwszej Eucharystii sprawowanej na polskiej ziemi na ówczesnym Placu Zwycięstwa w stolicy, Jan Paweł II wołał: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi!” (tamże, s. 34). Na lotnisku w Balicach w 1997 r., żegnając się z Polską, zapewnił, że w jego „geografii papieskiej modlitwy za Kościół powszechny i za cały świat Polska zajmuje miejsce szczególne” (V Pielgrzymka do Ojczyzny, Kraków 1997, s. 274). Sprawy Ojczyzny powierzał niejednokrotnie wstawiennictwu Maryi, Królowej Polski, św. Stanisławowi, św. Wojciechowi i innym polskim świętym. Podczas stanu wojennego (1983-1984), jakkolwiek na środowe audiencje generalne nie przybywali rodacy, bo były zamknięte granice, przemawiał po polsku w formie modlitwy do Jasnogórskiej Pani, modląc się za Ojczyznę (Pani Jasnogórska, weź w opiekę Naród cały. Modlitwa Jana Pawła II za Ojczyznę, Rzym 1985). Zacytujmy chociażby akt zawierzenia naszego narodu Matce Bożej, uczyniony w Częstochowie 17 czerwca 1999: „Proszę Cię, Matko Jasnogórska, Królowo Polski, abyś cały mój naród ogarnęła Twoim macierzyńskim sercem. Dodawaj mu odwagi i siły ducha, aby mógł sprostać wielkiej odpowiedzialności, jaka prze nim stoi. Niech (...) jeszcze mocniej przylgnie do Twojego Syna Jezusa Chrystusa i do Jego Kościoła zbudowanego na fundamencie Apostołów. Matko nasza Jasnogórska, módl się za nami i prowadź nas, abyśmy mogli dawać świadectwo Chrystusowi – Odkupicielowi każdego człowieka. Miej w opiece Naród cały, który żyje dla twej chwały, niech rozwija się wspaniały, Maryjo” (Jan Paweł II, Polska 1999. Przemówienia i homilie, Warszawa 1999, s. 258-259).

o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD

na podstawie: Jan Paweł II - Mąż ustawicznej modlitwy. wyd. Karmelitów Bosych, Kraków 2004