Przyroda. Cichy nauczyciel modlitwy (Głos Karmelu, nr 100)

Przyroda. Cichy nauczyciel modlitwy

Monika Korzec

Przyroda, jej piękno, harmonia i złożoność to żywy obraz obecności Stwórcy w wszechświecie. Odzwierciedla ona nie tylko majestat i wszechmoc Najwyższego, ale także uczy pokornej, wdzięcznej i wrażliwej modlitwy. Wspaniałość stworzonego świata, począwszy od rozległych gór po maleńkie kwiaty, jest świadectwem Bożej mądrości, troski oraz miłości. Każdy element stworzenia jest wyrazem Bożego geniuszu zapraszającym do chwili zadumy i wejścia w nieznane tereny tajemnicy Bożej Obecności.

Elżbieta od Trójcy Świętej, zakonnica karmelitańska, w swoich pismach nawiązywała do natury jako przestrzeni, w której można doświadczyć obecności Boga. Czas, ten naturalny zegar naszego Stwórcy, był dla niej ważny, bo jak pisała: „Każda minuta jest nam dana, aby zakorzenić się w Bogu”. Dlatego też święta Elżbieta, podziwiając przyrodę, zbliżała się do Boga. Odkrywała elementy duchowości, obserwując otaczający ją świat. W czasie swoich ostatnich rekolekcji napisała:

„Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże! Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego! Kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? […] jak wróbel znalazł sobie miejsce, aby tam się schronić, jak synogarlica znalazła gniazdo, gdzie by złożyła pisklęta swoje, tak Laudem gloriae (uwielbienie Bożego Majestatu) znalazło swoje odosobnienie, swoją szczęśliwość, swoje antycypowane niebo, w którym rozpoczyna swoje życie wieczne. Uciszona dusza moja spoczywa w Bogu; od Niego pochodzi moje uwolnienie. Tak, On jest skałą, na której znajduję ocalenie, moją twierdzą, więc się nie zachwieję!”.

Dlatego też niniejszy artykuł zgłębia zagadnienie modlitwy w odniesieniu do przyrody. Cytaty świętej Elżbiety oraz fragmenty z Pisma Świętego pomogą nam wzbogacić nasze rozumienie relacji Stwórcy ze Stworzeniem. Rozważania o kontemplacji przyrody zachęcą nas do pogłębienia pragnienia jedności z Bogiem oraz pomogą nam zwrócić uwagę na Jego obecność w codzienności. (...)

Powyższy tekst stanowi fragment artykułu z najnowszego numeru Głosu Karmelu. Całość dostępna w wersji papierowej.