To jest ogromnie udany początek wakacji. Moich wakacji.
Odwiedziliśmy dzisiaj z Dariankiem naszych Dziadków. Zastaliśmy Babcię w pełnej kuchennej gotowości. Właśnie przygotowywała nasze ukochane pierogi z truskawkami. Potem dużo się uśmiechała i między jednym a drugim wzruszeniem Dziadzia, przypomniała słowa, którymi jako mała Dziewczynka, miałam Ich pocieszać:
,,Babciu, Dziadziu, takie jest życie”.
No własnie. Takie jest moje życie. Pełne uroku, blasku, wyrazistych zapachów i smaków, dobrych ludzi, ich dotyków, słów i ciepłych spojrzeń. A właściwie takie się staje – zawsze wtedy, gdy decyduję się wyjść ze swojej strefy komfortu, wtedy gdy wyższość nad racją bierze relacja. Kiedy mówię MU TAK! (J 2, 5)
Czy chcesz tego, czy nie – składasz się z uczuć, emocji, wzruszeń, tęsknot i pragnień,
bardziej niż z czystej posadzki, umytych okien, upranych obrusów.
Wolałabyś zabrać w wieczność ścierkę do podłogi czy namalowany przez siebie kwiat, słodycz pocałunku dziecka, ukochaną melodię?
Dlatego proszę cię, żebyś lubiła, szanowała i rozwijała to, co jest w tobie najpiękniejsze siebie samą.
Podnieś głowę.
Ewa Wojdyłło
Blanka Mazur
