Kolędowanie Dzieciątku w Domu Pamięci Sł. B. o. Anzelma Gądka OCD
2026-01-26
Spotkanie opłatkowe w Prowincji Krakowskiej OCDS w Pszczynie
2026-01-26
10 kroków odnowy życia duchowego
Teresa z Lisieux „to jest życie mistyczne, które również pozbawione wszelkich nadzwyczajnych znaków, proponuje się wszystkim wierzącym jako codzienne doświadczenie miłości”, stwierdził papież Franciszek w Adhortacji apostolskiej C’est la confiance. I właśnie dlatego nazwał Teresę „doktorem syntezy”. Jej duchowość nie sprowadza się do konkretnej praktyki czy szczególnej cnoty, lecz jest to duchowość ufnego otwarcia serca na miłosierne działanie Boga. Szkoła Teresy prowadzi do tego, co najistotniejsze, do centrum: do pragnienia miłowania Jezusa oraz do pragnienia, aby także inni Go miłowali.
Ta młodziutka święta wciąż odznacza się w Kościele niezwykłą żywotnością i proponuje dziesięć wewnętrznych kroków do odnowy życia duchowego. Jacques Gauthier określił je jako następujące postawy: pragnienie, pokora, nadzieja, wolność, ufność, prawda, miłość, modlitwa wewnętrzna, radość, krzyż. Oto drogowskazy Teresy, które trzeba zgłębiać, wyzwania, które trzeba podejmować, ale też róże duchowe, które trzeba umieć dostrzec na „małej, bardzo prostej i bardzo krótkiej drodze”, na „drodze królewskiej” wytyczonej nam przez samego Jezusa.
7 września 2019 roku papież Franciszek powiedział do sióstr zakonnych na Madagaskarze: „Teresa towarzyszy mi na każdym kroku i pragnę złożyć o tym świadectwo. Uczy mnie, jak iść naprzód, pomimo moich boleści. To jest przyjaciółka wierna, która wskazuje drogę, którą trzeba iść”.
Z okazji 150. rocznicy urodzin Teresy, która została uznana przez UNESCO za jedną z najbardziej znaczących postaci współczesnej ludzkości, Papież dał świadectwo o swojej „wiernej przyjaciółce”, publikując 15 października 2023 roku adhortację apostolską C’est la confiance. Tytuł nawiązuje do słynnego zdania młodej karmelitanki: „Ufność i nic jak tylko ufność powinna nas prowadzić do Miłości…”. Ojciec Święty chciał, aby jego adhortacja składająca się z czterech części ukazała się we wspomnienie liturgiczne św. Teresy od Jezusa, aby podkreślić, że święta z Lisieux jest częścią „duchowego dziedzictwa Kościoła”.
Od wielu lat uczę się w szkole Teresy i wciąż na nowo odkrywam jej skarb, który tryska z samego źródła Ewangelii. Moja książka pt. Thérèse de Lisieux. Toi, l’amour (1996), wznowiona w 2022 roku pt. Thérèse de Lisieux, un fabuleux destin, powstała z potrzeby wdzięcznego i pełnego entuzjazmu serca. Zredagowałem ją w formie listu otwartego, zwracając się do Teresy Martin w drugiej osobie, jakbym chciał opowiedzieć jej o najważniejszych etapach jej krótkiego życia, które rozpoczęło się 2 stycznia 1873 roku w Alençon i dobiegło końca w Karmelu w Lisieux 30 września 1897 roku, gdy miała zaledwie 24 lata. W ten sposób pragnąłem podziękować jej za uzdrowienie z zapalenia płuc. Moje spotkanie z Teresą sprawiło też, że wyszedłem wówczas z kryzysu wieku średniego. Wiele zawdzięczam tej kobiecie pragnienia, która wśród doświadczeń swojego życia zrozumiała, że nieskończona miłość Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego ma upodobanie przede wszystkim w tym, co małe, słabe, opuszczone i cierpiące. Sam Jezus powiedział przecież: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bo nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników” (Mt 9, 12–13).
O autorze
Jacques Gauthier (ur. 1951) jest kanadyjskim profesorem teologii na Université Saint Paul w Ottawie, mężem i ojcem rodziny, poetą i eseistą, autorem ponad osiemdziesięciu książek, z których ponad dziesięć poświęcił św. Teresie z Lisieux. W języku polskim ukazało się dotychczas dziewięć jego publikacji książkowych, m.in. Teresa od Dzieciątka Jezus, doktor Kościoła, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2002.
