Wziąć Maryję do siebie (por. J 19,27) cz. 4

Tradycja Kościoła zachęca, aby w soboty okresu zwykłego roku liturgicznego, które dopuszczają wspomnienia dowolne, celebrować wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, posługując się opracowaną w tym celu liturgią godzin i formularzami Mszy wspólnych lub wotywnych o Matce Bożej. Paweł VI zaznaczył, że wspomnienie to „jest starożytne i jakby skromne, ale wskutek elastycznego charakteru obowiązującego obecnie kalendarza i wielkiej liczby formularzy mszalnych okazuje się bardzo użyteczne i zróżnicowane” (MC 9). Dyrektorium pobożności ludowej, w nawiązaniu do tradycji kościelnej, sugeruje, aby elementu maryjnego nie zabrakło w kościołach także w Wielką Sobotę, albowiem „Maryja, która trwa przy grobie Syna (…), jest ikoną Dziewicy Kościoła, który czuwa przy grobie swojego Oblubieńca w oczekiwaniu na celebrowanie zmartwychwstania”. Dlatego dyrektorium sugeruje urządzanie w Wielką Sobotę tzw. Godziny Matki (DPL 147).

Mszał rzymski dla diecezji polskich (Pallottinum, Poznań 2013), oprócz formularzy na poszczególne uroczystości i święta maryjne, zawiera też sześć formularzy „Mszy wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie” (ss. 5”-12”). Formularzy tych – jak czytamy we wprowadzeniu – „używa się w święta i wspomnienia Najświętszej Maryi Panny, które nie mają własnego formularza, a także we wspomnienia Najświętszej Maryi Panny w soboty i w Mszach wotywnych” (s. 5”). Trzy z powyższych formularzy przeznaczone są na poszczególne okresy roku liturgicznego, tj. Msza o Najświętszej Maryi Pannie w adwencie (roratnia), Msza o Najświętszej Maryi Pannie w okresie Bożego Narodzenia (od incipit antyfony na wejście Maryja zrodziła…) i Msza o Msza o Najświętszej Maryi Pannie w okresie wielkanocnym (Uczniowie trwali…).

Nadto w tym samym Mszale Rzymskim, w dziale Mszy świętych wotywnych (s. 191”), umieszczono tytuły: „Msza o Najświętszej Maryi Pannie” z odsyłaczem: „wybiera się formularz z Mszy wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie, w zależności od okresu liturgicznego”; „Msza o Najświętszej Maryi Pannie, Matce Kościoła” z odsyłaczem: „Msza jak w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego”; „Msza o Najświętszej Imieniu Maryi” z odsyłaczem: „Msza z dnia 12 września” oraz „Msza o Najświętszej Maryi Pannie pod wezwaniem uzdrowienie chorych” z własnym formularzem (s. 192”).

W końcu Mszał Rzymski dla diecezji polskich, w tytule „Msze dla niektórych Kościołów”, znajdujemy jeszcze formularze czterech Mszy świętych o Matce Bożej (ss. 244”-248”). Są to: Msza o Najświętszej Maryi Pannie, Matce dobrej rady; Msza o Najświętszej Maryi Pannie, Matce pocieszenia; Msza o Najświętszej Maryi Pannie, Królowej apostołów; i Msza o Najświętszej Maryi Pannie z Fatimy.

o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD