Męskie GORZKIE ŻALE w Krakowie
26 lutego, 2020
136. rocznica urodzin o. Anzelma Gądka
27 lutego, 2020
Przywoływanie wstawiennictwa Bogurodzicy w innych księgach liturgicznych
Należy też przywołać fakt, że oprócz Mszału Rzymskiego i Liturgii Godzin, „które trzeba uważać jakby za zawiasy całej rzymskiej modlitwy liturgicznej (…), także inne księgi liturgiczne dostarczają wiele tekstów wyrażających gorącą miłość i pokorną modlitwę do Bożej Rodzicielki (MC 14). Kościół bowiem:
- Przyzywa wstawiennictwa Maryi, Matki łaski Bożej, zanim zanurzy kandydatów w zbawczych wodach chrztu (por. Obrzędy chrztu dzieci, Katowice 1992, nr 48, 58; Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, Katowice 1988, nr 214, 219);
- Wiarę wierzących w Chrystusa, który „za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy” umacnia w sakramencie bierzmowania (por. Obrzędy bierzmowania, Katowice 1975, nr 23);
- Przywołuje wstawiennictwa Matki Najwyższego Kapłana w Litanii do Wszystkich Świętych podczas obrzędów święceń biskupa, prezbitera i diakona (zob. Pontyfikał rzymski. Obrzędy święceń biskupa, prezbiterów i diakonów, Katowice 1999, nr 42, 127, 203);
- Błaga o pomoc Maryi dla tych, którzy podejmując bliższe naśladowanie Chrystusa składają śluby zakonne lub przyjmują konsekrację dziewic, ukazując im w Niej doskonały wzór życia bez reszty oddanego Bogu (zob. Obrzęd profesji karmelitów bosych, Warszawa 1978, nr 27, 60, 67);
- Prosi Świętą Bożą Rodzicielkę o opiekę dla matek wdzięcznych za otrzymany dar macierzyństwa, błogosławiąc je po porodzie (zob. Obrzęd Błogosławieństw, I, 227-229);
- Imię Najświętszej Dziewicy przywołuje w obrzędach wielu błogosławieństw (np. błogosławieństwa rodzin (OB I,52, 82), dzieci (OB I,148, 189); pielgrzymów (OB I, 416); ziół i kwiatów (OB II,1412-1414; por. DPL 181) oraz ziarna siewnego (OB II,1426-1428);
- Ku Maryi z Nazaretu kieruje żarliwe błaganie za chorych i cierpiących i za tych, dla których nadchodzi godzina śmierci (por. Sakrament chorych. Obrzędy i duszpasterstwo, Katowice 1978, nr 148, 168, 193, 195);
- Zabiega o Jej wstawiennictwo dla tych, którzy zamknąwszy oczy na światło doczesne stanęli już przed Chrystusem, Światłością Wiekuistą (por. Obrzędy pogrzebu, Katowice 1977, nr 64, 78).
- Za Jej przyczyną przyzywa pociechy dla tych, którzy udręczeni wielkim smutkiem opłakują w wierze odejście swoich bliskich (por. Oficjum za zmarłych: Modlitwa za zmarłych krewnych, przyjaciół i dobroczyńców)
Przegląd ksiąg liturgicznych, uczyniony w dotychczasowych odcinkach, pozwala nam stwierdzić z radością, że przez posoborowe aggiornamento „spojrzano na Maryję Dziewicę w pełni tajemnicy Chrystusa i zgodnie z tradycją uznano owo szczególne miejsce, jakie w kulcie chrześcijańskim przypada Tej, która jest świętą Bożą Rodzicielką i dostojną Towarzyszką Odkupiciela” (MC 15). Nie mogło być inaczej, albowiem zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie, najznakomitsze i najwspanialsze przejawy pobożności względem Najświętszej Dziewicy albo rozwinęły się w ramach samej liturgii, albo zostały do niej włączone. Dlatego też kult oddawany Najświętszej Dziewicy także dzisiaj przedłuża nieustannie i powiększa tę cześć, jaką w każdym czasie okazywał Jej Kościół.
W kolejnych odcinkach naszego cyklu przyglądniemy się nabożeństwom maryjnym, rozpoczynając od nabożeństwa majowego, różańcowego i szkaplerznego.
o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD
