Zaproszenie na 25-lecie Karmelu w Łasinie

W lutym 1995 roku, siostry karmelitanki bose przybyły z Kalisza do diecezji toruńskiej, a konkretnie do Łasina, by założyć tu nowy klasztor. Z okazji przypadającego w tym roku Jubileuszu 25-lecia naszego łasińskiego Karmelu – w niedzielę, dnia 30 sierpnia siostry serdecznie zapraszają na godzinę 15:00 na uroczystą Mszę św., której będzie przewodniczył Jego Ekscelencja Ks. Bp Wiesław Śmigiel.

Eucharystia będzie naszym dziękczynieniem Dobremu Bogu za łaskę istnienia tego miejsca modlitwy jakim jest łasiński Karmel. Razem z Księdzem Biskupem i wszystkimi przybyłymi, by z nami się modlić, będziemy dziękować Bogu za wszystkie łaski, za dar każdej z sióstr, która w przeciągu tych lat służyła tu Panu Bogu i ludziom. Będziemy dziękować za czas, który Jezus dał nam dotąd przeżyć byśmy tu modliły się i żyły dla Kościoła, dla Ojczyzny, dla każdej danej nam i zadanej osoby i dzieła.

Pierwszy mały Jubileusz naszego Klasztoru przypadł w szczególnej dla świata i Polski chwili. Z powodu pandemii świętowanie odsunęło się w czasie i odbędzie się w bardzo kameralnym gronie. Sercem zabieramy jednak na jubileuszową Mszę św. wszystkie osoby, które przez te 25 lat związały się z naszym Klasztorem. Myślimy tu o Kapłanach, którzy służyli nam sprawując sakramenty i głosząc słowo, o Dobroczyńcach, o naszych Przyjaciołach i Rodzinach Sióstr. O wszystkich osobach, których modlitwa i materialne wsparcie były wyciągniętymi nad nami rękoma Bożej Opatrzności. Naszą wdzięczność za to, że jesteście z nami składamy na ołtarzu w modlitwie przez cały ten rok.

Jubileusz to taki moment w historii, który mówi nam o trwaniu, o wierności, o korzeniach, o pewnej stałości. O tym, że nasze istnienie wtapia się w jakiś znaczący sposób w większy wymiar historii Kościoła, Zakonu, Diecezji… Tymczasem wszystko co dzieje się wokół uświadamia nam wielką kruchość, ulotność, przemijalność naszego ziemskiego bytowania. Kruchość jest wezwaniem do gorliwości w przeżywaniu każdej danej nam przez Boga  chwili. Dziękujemy więc Bogu także za tę kruchość, bo ona każe nam opierać się we wszystkim jedynie na Nim. Błogosławimy Cię Panie i razem z psalmistą wołamy:

Jak miłe są przybytki Twoje, Panie Zastępów! Dusza moja pragnie i tęskni do przedsieni Pańskich. Moje serce i ciało radośnie wołają do Boga żywego. Nawet wróbel dom sobie znajduje i jaskółka gniazdo. gdzie złoży swe pisklęta: przy Twoich ołtarzach, Panie Zastępów, mój Królu i mój Boże! Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wychwalają.

Szczęśliwi, których moc jest w Tobie, którzy zachowują ufność w swym sercu. Przechodząc doliną Baka, przemieniają ją w źródło, a wczesny deszcz błogosławieństwem ją okryje. Z mocy w moc wzrastać będą: Boga ujrzą na Syjonie. Panie Zastępów, usłysz moją modlitwę; nakłoń ucha, Boże Jakuba! Spojrzyj, Puklerzu nasz, Boże, i wejrzyj na oblicze Twego Pomazańca!

Zaiste jeden dzień w przybytkach Twoich lepszy jest niż innych tysiące; wolę stać w progu domu mojego Boga, niż mieszkać w namiotach grzeszników. Bo Pan Bóg jest słońcem i tarczą: Pan hojnie darzy łaską i chwałą, nie odmawia dobrodziejstw postępującym nienagannie. Panie Zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!

Karmelitanki Bose z Łasina źródło: diecezja-torun.pl